Ocena podłoża przed układaniem

Podłoże pod płytki w łazience musi być stabilne, nośne i suche. W polskich mieszkaniach blokowych podłogi są zwykle wykonane z płyty betonowej – to dobre podłoże. Gorzej bywa ze ścianami: tynki gipsowe wymagają impregnacji przed klejeniem płytek mokrymi klejami cementowymi.

Badanie nośności

Uderzenie twardym przedmiotem w starą okładzinę daje wskazówkę o stanie kleju: głuchy, pusty dźwięk oznacza odklejone płytki. Takie miejsca należy usunąć przed nową okładziną. Pozostawienie luzujących się starych płytek pod nową warstwą jest jedną z częstszych przyczyn późniejszych uszkodzeń.

Przy grubości starego kleju i płytek powyżej 3 cm warto sprawdzić nośność stropu – szczególnie w starszych kamienicach. Informacje o dopuszczalnym obciążeniu stropów zawiera dokumentacja techniczna budynku lub opinia konstruktora.

Dobór kleju do płytek

Kleje do płytek ceramicznych są klasyfikowane według normy EN 12004. Do łazienek standardowych wystarczy klej cementowy klasy C1 lub C2. Przy podłogach ogrzewanych elektrycznie i przy płytkach wielkogabarytowych (powyżej 60×60 cm) zalecany jest klej odkształcalny klasy S1 lub S2.

Klasa kleju Zastosowanie Przykładowe produkty (PL)
C1 T Ściany wewnętrzne, płytki standardowe Ceresit CM 9, Atlas Biały
C2 TE Łazienki, kuchnie, płytki gresowe Ceresit CM 16, Mapei Keraflex
C2 S1 Ogrzewanie podłogowe, duże formaty Ceresit CM 17, Atlas Plus S1

Narzędzia niezbędne do kafelkowania

Wiertarka bezprzewodowa – niezbędna przy wierceniu otworów w płytkach
Wiertarka z wiertłem do ceramiki (tzw. koronka diamentowa) jest potrzebna do otworów pod baterie i gniazdka.
  • Packa zębata 6×6 mm (ściany) lub 10×10 mm (podłogi)
  • Poziomnica min. 100 cm i mała 30 cm
  • Krzyżyki dystansowe 2 lub 3 mm
  • Szlifierka kątowa z tarczą do ceramiki lub gilotyna do płytek
  • Wiertarka z koronką diamentową do otworów
  • Packa gumowa do fugowania
  • Gąbka i wiadra z czystą wodą

Proces układania – etap po etapie

  1. Wyznacz oś – zacznij od środka pomieszczenia lub od widocznej ściany. Narysuj linie poziome i pionowe jako punkty odniesienia.
  2. Wykonaj prowe układanie – ułóż pierwszy rząd na sucho bez kleju, aby sprawdzić podział i uniknąć wąskich pasków przy krawędziach.
  3. Przygotuj klej – wymieszaj według instrukcji producenta (zazwyczaj ok. 4–5 L wody na 25 kg kleju). Klej zaczynający twardnieć należy wyrzucić.
  4. Nakładaj klej na podłoże i na tył płytki (tzw. metoda buttering). Packą zębatą wyrób równe bruzdy.
  5. Układaj płytki z krzyżykami. Lekko dociskaj i sprawdzaj poziom po każdym rzędzie.
  6. Czyść na bieżąco – resztki kleju z powierzchni płytek usuń wilgotną gąbką przed jego stwardnieniem.
  7. Po 24–48 godzinach usuń krzyżyki i nałóż fugę.
  8. Fugowanie – packą gumową wciśnij fugę w spoiny pod kątem 45°. Po 15–20 minutach zetrzyj nadmiar wilgotną gąbką.
  9. Silikon w narożnikach – przy połączeniach podłoga-ściana i w wewnętrznych narożnikach stosuj elastyczny silikon sanitarny zamiast fugi.

Uwaga: W strefach mokrych (kabina prysznicowa, okolice wanny) konieczna jest folia w płynie lub mata uszczelniająca pod płytkami – sam klej cementowy nie stanowi izolacji wodoszczelnej.

Orientacyjne ilości materiałów

Na 1 m² płytek o wymiarach 30×60 cm ze spoiną 2 mm potrzeba ok. 3–4 kg kleju C2 i ok. 0,3 kg fugi (przy spoinie 2 mm). Przy formacie 60×60 cm zużycie fugi spada do ok. 0,18 kg/m².

Źródła

Ostatnia aktualizacja artykułu: